De vierde dag: What comes down, must go up and down again.

Voor de mensen die de Engelse taal niet volledig machtig zijn een korte vertaling van de titel: wat naar beneden gaat moet ook weer omhoog en weer naar beneden.
De eerste 5 kilometer van vandaag waren bijna gratis. Het helse stuk van gister naar boven mocht ik vandaag weer naar beneden. hier heb ik de hoogste snelheid tot nu toe bereikt.

Daarna kwam al snel de schitterende route langs de Ourthe. De Ardennen hebben mij vandaag schitterende cadeautjes gegeven. 

Langs de Ourthe was het heerlijk vlak en heb ik echt kilometer kunnen maken. een gemiddelde van 22 kilometer per uur was dan ook het resultaat over de eerste 40 kilometer. De uitzichten en foto's spreken dan ook voor zichzelf.

Na die 40 kilmeter was het tijd voor een heerlijk kopje koffie bij een winkel die alles was. Een supermarkt, een ijswinkel, een gebakswinkel, een ijswinkel, een café en een restaurant. Ze dachten waarschijnlijk dat ze op meerdere paarden moesten gokken.

Na deze heerlijk kop koffie was het tijd om de Ourthe een beetje links te laten liggen en dieper de Ardennen in te duiken. 

Hier moest ik dat wat aan het begin van de dag als een kogel naar beneden was gegaan omhoog hijsen. 

Hier kwam ik er ook achter dat ik lange geleidelijk klimmen beter verteer dan korte steile klimmetjes. Dit heet vooral te maken met het vinden van een ritme. 

Ik ben gewend in Nederland lange stukken een snelheid te fietsen. Daar is het makkelijk een ritme te vinden. Net als op de lange geleidelijk klimmen.

Daan is er nog een ding in België wat veel mensen wel kennen die naar Frankrijk op vakantie gaan. Werkzaamheden aan de weg. op de snelweg naar het zuiden houd dat in dat je maar een baan beschikbaar hebt. Op het fietspad naar het zuiden houd dat soms in dat het volledig stopt met bestaan om vervolgens over 50 meter weer te beginnen.

Ook zijn ze in België erg goed in het verzinnen van leuke plaatsnamen. Ik weet niet wat het in het Franse gedeelte van België betekent maar ik heb er smakelijk om gelachen.

Na een kilometer of 65 mocht het dan zo zijn dat ik een oude treinbaan mocht volgen door de Ardennen. Het voordeel van een oude treinbaan is dat er geen onverwachte en steile klimmen in zitten. Het nadeel van een treinbaan is dat er weinig bochten in zitten en het niet door het meest bevolkte gebied ter wereld gaat. Rond lunchtijd zat ik dan ook in een gebeid waar niks te vinden. Gelukkig kwam er een kleine supermarkt waar ze lekkere, met chocolade gevulde broodjes hadden. 

Met de broodjes in de buik en in de tas was het tijd om de treinbaan te verlaten. 

Na nog een paar kleine venijnige klimmen was het tijd om dat wat naar beneden was gegaan en weer omhoog voor de laatste keer naar beneden te laten gaan richting Dinant. Het was een schitterend cadeau om de laatste 20 kilometer mezelf naar het dal, waar Dinant ligt, af te laten dalen.

Met Dinant als eindbestemming van vandaag was het tijd om nar het Hotel van vannacht te fietsen. Hier kwam ik erachter dat er op heet terrein van mijn hotel een opstelplaats is voor alle auto's van een rally evenement. 

Ik hoop dat ze een beetje op tijd stoppen met rijden want mijn nachtrust is mij op dit moment heilig.

De eindstand van vandaag is:

101,65 kilometer

5 uur en 43 minuten

880 hoogtemeter (dit geeft Garmin aan, het voelt als meer)

link naar strava

De tussenstand van de reis staat op:

468 kilometer

25 uur en 7 minuten.

De tussenstand van de doneeractie staat op:

€ 882

Link naar doneeractie

Ik schrijf jullie morgen weer.