De twaalfde dag: De allerlaatste kilometers.

Vandaag was het dan zover de laatste dag van mijn reis. 

Vanmorgen na een wat rommelige nacht voor mezelf goed opgestaan en lekker aan het ontbijt.

De rommelige nacht lag niet zozeer aan het feit dat het onrustig was in het hotel, maar meer aan het feit dat ik mijn draai niet kon vinden. Dit was toe te wijzen aan de kussens. Het hotel waar ik sliep bied een 4 stijlen kussenarrangement aan. Twee daarvan waren van eenden dons. Hier kan ik niet zo heel erg goed tegen dus die vielen al af. Een van de kussen was voor mensen met een licht gewicht. De mensen die mij een beetje kennen weten dat dit kussen dan ook wel afvalt. Want ik ben heel veel maar niet iemand met een licht gewicht.

Dus het vierde kussen moest het dan worden, Hier kon ik alleen niet lekker de slaap op vatten. Dus wat later dan normaal viel ik in slaap.

Verder was het een schitterende kamer.

De laatste etappe van mijn reis kon dan lekker worden ingezet. Eerst maar eens zeeland uit zien te komen. Hier kwam ik erachter dat de benen vandaag goed waren. 

Zeeland was ik dan ook zo uit. Net voor Maassluis moet ik met een pontje over naar de andere kant. Nu, en dat bleek achteraf, was de originele pont stuk dus er was een andere aanlegplaats voor het kleine pontje een paar kilometer verder.

Ik naar die aanlegplaats toe gefietst maar hier was geen pont te vinden. Een vriendelijke man wist mij te vertellen dat het vervangende pontje vanaf de originele aanlegplaats vertrok. Dus maar weer terug. Goed voor de benen en wat extra kilometers is nooit weg. Ik moest nog even haast maken ook want het pontje lag er l en stond op het punt van vertrekken.

Eenmaal overgevaren kwam ik in het havengebied van Rotterdam terecht, en je kunt het mooi vinden of niet, maar imposant is het daar wel. Alles is groot voor mijn gevoel. Zeker als je er nietige kleine fietser doorheen komt.

Toen ik eenmaal het Rotterdams havengebied had verlaten werd de route van vandaag iets minder interessant. Ik heb tot aan de ringvaart veel rond de snelweg gefietst. Hier heb ik dan ook niet zo heel veel over te vertellen. Ja dit soort stukken horen er ook bij als je zo een lange tocht maakt. Het kan niet allemaal schitterend en mooi zijn.

Het fietsen langs de ringvaart had wel iets leuks. Hier heb ik namelijk nog niet zo lang geleden een ronde gefietst, dus dit wat weer voor het eerst dat ik stukken van de route ging herkennen. Echter kom je er dan ook wel achter dat je als vakantiefietser van een apart slag bent. Ik fiets meestal net te snel voor de elektrische recreatie fietser, dus daar achter blijven hangen heeft niet zoveel zin. En voor de pure racefietser ben ik net te langzaam, dus daar aanhaken is slopend voor mij. Gelukkig was ik inmiddels wel een beetje gewend aan het feit dat ik de eenzame fietser ben. 

Via het Amsterdamse bos, wat lekker druk was en ik blij was dat ik een nieuwe bel heb gekocht een aantal dagen geleden, door naar Onze hoofdstad. 

Via de binnenstad met de pont op het IJ-plein naar Amsterdam-Noord.

Helemaal klaar voor de laatste 17 kilometer ging ik op de fiets zitten. Na 2 kilometer gebeurde dan het onvermijdelijke nog een keer. Lekke band nummer 9. Tijdens het vervangen van de band kwam ik erachter dat een van de banden die ik in Frankrijk gekocht had niet goed meer was. Het ventiel was stuk. Dus die kon gelijk de bak in. Dan maar de laatste band erin en hopen dat het niet nog een keer gebeurd op die laatste kilometers. Toen ik even beter keek naar de velg waar de band op moest, bleek deze ver een groot deel gescheurd te zijn. Dan maar niet zoveel druk in de band als normaal en voorzichtig naar huis. Ik heb trouwens geen idee hoelang die scheur er heeft gezeten of hoe het is gekomen. 

Maar het is goed gegaan en ik kon de laatste 15 kilometer van mijn reis ook gewoon uitfietsen.

Toen kreeg ik een WhatsApp van Isabel welke route ik naar huis zou rijden en hoe ik dan precies aan zou komen rijden. Ik dacht eerst bij mezelf wat maakt dat nou uit en doe niet zo lastig ik ben onderweg en bijna thuis. Totdat ik de straat in kwam rijden en de vragen heel goed begreep en stond een welkomstcomité op mij te wachten met spandoeken en al.

En ja je kan nog zo een stoere kerel zijn en zoveel meegemaakt hebben afgelopen weken. Als je kleine man naar je toe komt rennen en schreeuwt papa is thuis joepie, dan houd ook deze fietser het niet droog.

Ik was zo blij mijn Isabel en Yarique weer in mijn armen te sluiten.

Dan zit de reis erop en nu denken jullie natuurlijk dat het jammer is dat dit mijn laatste verhaal is over het fietsen. 

Niet getreurd want ik zal, onder een ander onderwerp verder blijven schrijven over komende fietsavonturen. 

Eindstand voor vandaag:

122,21 kilometer

5 uur 32 minuten (ja ik heb gas gegeven vandaag)

22 kilometer per uur gemiddeld

Link naar strava

Ja en daar is hij dan:

Eindstand van deze reis:

1381 kilometer

69 uur en 29 minuten

Tussenstand van de doneeractie: ( want deze loopt nog door tot 20 april)

€1170

Link naar doneeractie

Het was me het avontuur wel. Ik heb hele mooie momenten gekend, maar ook minder mooie momenten. Ik ga proberen zoiets zeker nog een keer te doen, want het was tot nu toe echt de tocht van mijn leven. 

Ik wil iedereen die mij gesteund heeft en iedereen die tot nu toe geld overgemaakt heeft bedanken. En in het bijzonder Isabel en Yarique die ervoor hebben gezorgd dat ik hieraan het kunnen beginnen en het heb kunnen afmaken. 

Dan nog een keer de foto waar deze hele reis om te doen was. Ik ben er echt trots op.

Helaas mensen ik schrijf jullie in deze blog niet morgen weer. Maar ik een andere blog zeker weer.